Travel Counsellors USA reis

Travel Counsellors

Arlette van Travel Counsellors heeft al jaren achter elkaar onze reizen geboekt. Het fijne van Travel Counsellors is dat je persoonlijke aandacht krijgt. Arlette weet wat onze wensen zijn en houdt daar dus ook altijd rekening mee. Dit jaar wilden we met vrienden naar de Verenigde Staten. We zouden met zijn vieren er naar toe vliegen en met zijn drieën terug. Dat werd even lastig qua vluchten. Het zou er naar uit zien dat een van ons alleen met een andere vlucht naar de Verenigde Staten moest vliegen. Dat is natuurlijk niet fijn. Samen uit en samen thuis. Gelukkig wist Arlette daar wel weer raad mee. Ze had voor ons de ideale combinatie gevonden. Travel Counsellors denkt met je mee in oplossingen. Ze zeggen niet voor niets: Travel Counsellors- with us it’s personal.

Amsterdam – Salt Lake City – San Diego

We vertrokken op zaterdag 24 oktober naar de States. Ik was wel een beetje gespannen. Ik vind het idee van lang in een vliegtuig zitten niet fijn. Maar uit ervaring weet ik dat dit achteraf altijd weer meevalt. Tegenwoordig heb je een persoonlijk entertainment systeem en heb je de keuze uit veel films die je kan kijken. Of je kan ook muziek luisteren. Ik had daarnaast ook mijn e-reader bij mij zodat ik ook nog heerlijk kon lezen.

We vertrokken op tijd en hadden onze tussenlanding op de luchthaven van Salt Lake City. Daar eerst maar eens even een kop verse koffie besteld. Het laatste deel van de reis van Salt Lake City naar San Diego verliep ook mooi volgens schema. We kwamen op tijd aan. We hebben onze auto meteen opgehaald en zijn direct naar het hotel gereden. We hadden gekozen voor het Best Western Plus Marina Gateway in National City. De temperatuur buiten was al heerlijk. Kortom dit zou een vakantie worden waarin het woord genieten een grote rol zou spelen.

Travel CounsellorsVlakbij ons hotel was een Starbucks. Daar zijn we vaak in de ochtend gaan ontbijten. Gelukkig was onze MVP (most valuable person) Marcel degene die zijn weg op internet wel kon vinden en ons de weg kon wijzen. ‘s-Ochtends keek hij vaak even waar we naar toe moesten rijden. Tijdens het ontbijt overlegden we wat onze plannen waren.
Travel CounsellorsTravel CounsellorsZondag 25 oktober

Eerst maar eens naar Old Town. De geboorteplek van de staat Californie. Omdat het over een paar dagen Allerheiligen en Allerzielen zou zijn was het park daar al helemaal op aangepast. In Old Town wordt het Día de Muertos genoemd. Dag van de doden.
Old Town San DiegoOld Town San DiegoOld Town San Diego_dsc4275Travel Counsellors‘s-Middags zijn we naar Debbie en haar man gereden. Ik had haar al sinds september 2002 niet meer gezien. Wat was het weer fijn om haar in levende lijve te zien. Dat is altijd beter dan via de virtuele wereld. We pakten de draad weer op alsof we elkaar gisteren voor het laatst gezien hebben. We zijn met zijn zevenen naar het strand gereden en hebben daar heerlijk Mexicaans gegeten. Wat een heerlijke plek is dit. Ik kan daar zo van genieten om met vrienden samen te zijn en heerlijk te eten. En als dat dan ook nog aan het strand is dan kan mijn dag niet meer stuk. San Diego Na de lunch zijn we naar een pumkin patch gereden. Wij hadden dit als Nederlanders natuurlijk nog nooit gezien.
Pumkin PatchNatuurlijk zijn we ook zelf aan de slag gegaan. Vooral Jose, onze creatieveling vond dit super om te doen. Zij heeft daar dan ook echt het geduld voor.
Pumkin Halloween

Debbie wilde de puking pumkin maken. Jose maakte er een met een vleermuis. Niet meteen een van de gemakkelijkste ontwerpen maar het is super goed gelukt.
Pumkin Halloween‘s-Avonds zijn we naar Coronado Island gereden om de skyline van San Diego te fotograferen. Hier zie je in de verte de MS Midway in de haven liggen. Daar wilden we ook zeker nog naar toe.
San Diego Skyline_dsc4414Maandag 26 oktober hebben we Torrey Pines State Natural Reserve bezocht. Wat hebben we een mooie wandeling gemaakt. We moesten wel een behoorlijke berg in de warme, brandende zon klimmen. Maar het uitzicht is geweldig mooi. Onze MVP hield ons steeds op de hoogte van hoe hoog we geklommen waren en de afstand die we gelopen hadden. _dsc4420_dsc4423_dsc4425_dsc4427Marcel die ook even uitrust. Hij heeft de hele weg de rugzak gedragen waar mijn camera in zat.
_dsc4431Een foto van ons samen. Wat ben ik hier blij mee. _dsc4433-2Marcel en Jose.
_dsc4435-2Debbie, Jose en ik. Ik had al een mooi rood hoofd van de warmte.
_dsc4437-2_dsc4443Na de wandeling hebben we bij Debbie geluncht. We zijn daarna naar de stad gereden en hebben de MS Midway bezocht. Het grootste vliegdekschip ter wereld tot en met 1955. Het werd in 1943 te water gelaten. In september 2003 meerde het aan in de haven van San Diego en ligt het daar nog steeds.
storyboard-8storyboard-9storyboard-10Vanuit de boot zijn we doorgelopen naar het park waar dit beeld staat. Het unconditional surrender statue. Het is een nagemaakt beeld van deze foto.storyboard-11

_dsc4483Het Bob Hope memorial._dsc4486Er is na zo’n dag wandelen niets fijner dan even een verkoelend drankje in een leuke bar drinken. We waren er echt aan toe. storyboard-12Naast fotografie houd ik ook van mooie fonts (lettertypes) en mooie etiketten. Deze flessen vielen mij op in de bar. We hebben er overigens geen tequila gedronken.
_dsc4493_dsc4501Vanuit de bar zijn we naar het Gaslamp Quarter gelopen. Het begon al avond te worden. Daar hebben we bij een Italiaans restaurant heerlijk gegeten. Wat is dit een fijne vakantie. Fijn gezelschap, fijn weer en mooie onvergetelijke herinneringen met elkaar maken.
_dsc4514Als je in San Diego bent dan is het zeker ook een aanrader om naar San Diego Zoo te gaan. Gek genoeg heb ik daar weinig foto’s gemaakt. Of misschien zijn dieren niet echt mijn favoriete onderwerp om te fotograferen. Zo kan ik het natuurlijk ook interpreteren. Diezelfde avond hadden we weer met Debbie en Brian afgesproken in een brouwerij. We hebben daar heerlijk eerst wat wijn gedronken. En de heren wat bier toen we op ze aan het wachten waren.
storyboard-13dscf1613Onze MVP had weer iets op internet gevonden. Een pareltje in National City. Aunt Emma’s pancakes. Daar hebben we heerlijk ontbeten. Dit restaurant wordt al sinds 1959 door een familie gerund. En hoe! De koffie wordt steeds bijgevuld. En de pannenkoeken zijn om je vingers bij af te likken.
dscf1630dscf1631

Met een goed gevulde maag konden we op pad gaan om voor onze MVP te winkelen. In die periode zou namelijk de Microsoft Laptop uitkomen die hij graag wilde kopen. Wij vinden dat geen enkel probleem om een shopping mall in te duiken. Dus even heerlijk gewinkeld. Alleen kwam onze MVP teleurgesteld terug van zijn missie. Uitverkocht!

We zijn ‘s-middags naar Coronado Island gereden. Daar hebben we een heerlijke strandwandeling gemaakt.

dscf1644-bewerktdscf1647dscf1651Wat zo fijn is dat we allemaal levensgenieters zijn. We vinden het heerlijk om rond te lopen maar ook heerlijk om rustig te gaan zitten en te genieten van lekker eten en wat te drinken. We zijn lekker op het terras gaan zitten van Hotel del Coronado. Dit is een 125 jaar oud hotel. De sfeer is er relaxt en het eten is heerlijk.
dscf1653De lobby van het hotel.
dscf1659Toen we buiten kwamen werden we getrakteerd op een mooie zonsondergang. Iedereen die mij nu wel een beetje kent weet dat ik daar enorm van kan genieten. Het verveelt mij nooit. Wat dat betreft zou ik alleen daarvoor al naar San Diego willen verhuizen om dagelijks naar de zee te gaan en te genieten van deze mooie kleuren. Ik kan daar geen genoeg van krijgen.
dscf1663Een panorama foto gemaakt met de Fuji X100 S. Deze kleine camera is zo fijn en handig.
dscf1664-2

Balboa Park. Dit is ook een must see. Dit park ontstond in 1868 als een stadspark. De naam is is gekozen om de Spaans geboren Vasco Nuñez de Balboa, de eerste Europeaan die de Pacific Oceaan ontdekte terwijl hij in Panama op reis was.
dscf1675dscf1678dscf1681dscf1685dscf1690

We zijn ook nog naar Cabrillo National Monument geweest. Dit is eigenlijk ook bij Old Point Loma Lighthouse. We reden er naar toe en onze geweldige Neverlost Navigatie wilde ons door een militaire basis laten rijden. Dat hebben we maar niet gedaan. Op dit punt heb je een mooi uitzicht over de Marine basis van San Diego en de stad.

_dsc4528Gemaakt met de Lensbaby Edge 80 lens. Een van mijn favoriete lenzen. _dsc4542_dsc4546Old Point Loma Lighthouse. We zijn er ook nog binnen geweest. De lamp is een mooie vintage lamp.
_dsc4551Vanuit het park zijn we weer naar de stad gereden. Daar hebben we weer heerlijk gewandeld en gegeten.
_dsc4558_dsc4564Uitzicht op Coronado Island. Het was weer erg mooi weer.
_dsc4577Een muurschildering tegen de muur van een parkeergarage._dsc4582-bewerktToen we na het eten weer naar de auto liepen zag ik dit mooie uitgelichte gebouw.
_dsc4593Op zaterdag gingen we afscheid nemen van onze MVP die door reisde naar Seattle voor het Microsoft Most Valuable Person congres. We hebben nog eerst met Debbie en Brian ontbeten en zijn toen naar San Diego Airport gereden. Daar hebben we Marcel afgezet. We zijn toen met zijn drieën doorgereden naar Los Angeles. Hier was ik al eens in 1995 met Jose geweest. Nu overweldigde de stad mij enorm. Ik voelde mij een beetje verloren. En dat kwam ook omdat we ineens niet meer met zijn vieren waren. Ik had daar blijkbaar toch meer moeite mee dan dat ik gedacht had.

Ons hotel was echt een typisch Amerikaans motel. Het lag op loopafstand van Hollywood. Dus we zijn er dan ook meteen naar toegelopen. Niets veranderd in al die jaren.
dscf1709dscf1711Een oud tankstation bij een markthal. We zijn daar gaan eten in de avond. Heel gezellig zo’n foodcourt.
dscf1712Natuurlijk mag Beverly Hills niet ontbreken. We hebben daar even flink gedroomd wat we met de hoofdprijs van de loterij zouden doen. Het was op dat moment trouwens wel erg droog in Californie. Niemand mocht de tuin besproeien. Daar stond een hoge boete op als je dat wel deed. We hoorden in een winkel dat een bewoner van Beverly Hills een boete van tienduizenden dollars had gekregen omdat hij dit wel gedaan had. Hij wilde namelijk wel een groen gazon.
dscf1719dscf1721

Dichterbij zijn we niet geweest. Het is wel zo dat je achter de letters kan komen. In een galerie met de foto’s van fotograaf Peter Lik kwam ik daarachter. Ik stond daar in zijn galerie en werd even stil van wat ik zag. En dat was niet alleen van de prijzen van zijn foto’s maar vooral van de beelden.
_dsc4600Jose vanaf het Griffith Observatory. Die dag hadden we ook een heel klein beetje regen.
_dsc4617-2Een grijze lucht is vaak saai maar toen de zon door de wolken kwam zag ik dit. En dan ineens wordt het saaie beeld stukken spannender.
_dsc4622_dsc4638Ook in Californie wordt het herfst. Ik zag het zonlicht op deze bladeren schijnen en in combinatie met de rode stoeprand zag ik dit beeld in gedachten voor mij.

_dsc4631-2Onze MVP had in San Diego de Maps.me app al gedownload. Hiermee konden we al wandelend onze weg vinden. Jose en ik heb deze app later ook gedownload om niet het risico te lopen dat we in LA zouden verdwalen. Maps.me heeft een mooie database. Je kan er ook zoeken naar restaurants. Op onze laatste avond wilden we graag wat luxe eten. We liepen in Hollywood wat rond en vonden via deze app dit restaurant in een zijstraatje. Het leek van de buitenkant op een huis. We liepen de veranda op om naar de kaart te kijken. Het menu klonk als muziek in onze oren. We zijn er naar binnen gegaan en hebben echt heerlijk met zijn drieën gegeten.
_dsc4665_dsc4668Vanzelfsprekend hebben we op onze laatste ochtend in LA ook bij Starbucks ontbeten. Ik had mijn Meindle schoenen meegenomen. Die heb ik daar achter gelaten. Ze zijn voor het eerst in 1995 mee geweest naar de Verenigde Staten en in 2015 heb ik ze daar achter gelaten. Toen we weer terug liepen naar ons hotel om uit te checken stonden ze er al niet meer. Ik hoop dat iemand ze nu draagt die ze goed kan gebruiken.
dscf1736Onze Neverlost in de auto. We noemden deze al gauw Everlost. Wat een vreselijke navigatie. En dan blijkt dat ineens in de auto zelf ook een navigatiesysteem zat wat het veel beter deed. Anyway we zijn niet verdwaald en daar gaat het om. Those who wander never get lost.
dscf1740Voor mij was dit weer een heerlijke vakantie. Wat heb ik genoten. Het was dan ook weer niet voor niets dat ik toen we terug vlogen weer moest huilen. Reizen en fotograferen zijn de dingen in mijn leven waarvan mijn hart in de fik gaat staan. En als dat dan ook nog is met mensen waarvan ik veel hou dan is het alleen nog maar mooier.

Onze terugreis duurde overigens nog een dag langer dan gepland. We zaten op San Diego Airport toen Arlette van Travel Counsellors mij een berichtje stuurde. Er bleek een schietpartij in San Diego te zijn vlakbij de luchthaven. Er mochten geen vliegtuigen meer landen. Ons vliegtuig was nog niet binnen. We vertrokken een paar uurtjes later waardoor we onze aansluiting in Atlanta miste. Daar hebben we een extra nacht overnacht om de dag daarna met KLM naar huis te vliegen.

Wat dat betreft zijn de reizen die we met Travel Counsellors Arlette hebben geboekt onvergetelijk.

 

no comments
Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *